Schrijven: zingen zonder muziek

Tijdens het strijken zette ik een cd aan van Andrea Bocceli. Al snel draaide ik het volume iets harder. De rillingen liepen me over de rug bij het luisteren van Vivo per lei. Geen idee wat hij zong (ik versta geen woord Italiaans), maar ik was het helemaal met hem eens. Zijn uithalen – van wanhoop? van liefdesverdriet? – waren de mijne, zo deed zijn lied me met hem meevoelen.

Opnieuw besefte ik dat taal meer is dan alleen woorden. Met taal zeg je meer dan woorden. Jarenlang bestond het idee dat 93% van alle communicatie op een non-verbale manier werd overgebracht, en slechts 7% met woorden. Dat blijkt achteraf niet waar te zijn. Maar al liggen de percentages anders, toch moet je het als tekstschrijver – anders dan een songwriter – alleen met woorden doen. Hoe breng je dan je passie over?

De ‘Nederlandse Bocceli’, Marco Borsato heeft dat wat mij betreft begrepen. Hij bezingt niet de liefde als abstract begrip, maar bezingt zijn liefde voor die éne, speciale vrouw. Hij zingt niet over de oorlog als ongrijpbare kracht, maar over één kind in die oorlog.

Zijn lied ‘De Speeltuin’ is een verhaal. Storytelling pur sang. Of ‘puur gezang’, zo je wilt. Daarmee schreef hij niet alleen een muzikale hit, maar ook een verhaal dat wordt doorverteld.

Vorige week was War Child in Gouda . Er werd een flink bedrag opgehaald. Een jongen uit groep 4 liet me trots de dertig euro zien die hij die middag in de giftenpot zou stoppen. Zijn moeder had hem het geld gegeven, maar wilde dat hij het gaf. Haar zoon moest betrokken worden bij War Child.

De kracht van dit lied en het filmpje, is dat het iets groots dichtbij haalt. Herkenbaar maakt. Daardoor breng je mensen tot het besef: Hee, ik kan daar iets voor betekenen! Een gevoel van invloed – maar ook een verlangen om die invloed uit te oefenen. Zij willen deel worden van het verhaal. Het is dezelfde kracht van een goede roman. De herkenning maakt ruimte voor nieuwe gedachten, emoties en acties.

Tekstschrijvers en songwriters hebben eigenlijk best veel met elkaar gemeen. Ze zorgen dat jouw verhaal wordt nagezongen, verder verteld. Zelfs een tragische geschiedenis wordt zo een inspirerend verhaal.

Ken je meer voorbeelden van zulke ‘verhalen’? Ik hoor je reactie graag!

 

 

Laatste tweets