20 dingen die elke ouder zou moeten horen

Zes blote voeten in bedVandaag ben ik jarig. En daarom trakteer ik op een leuke blog die ik onlangs las. Deze Engelse blog van Beth Woolsey over ouderschap wil ik je niet onthouden, dus ik heb ‘m voor je vertaald.

Een hart onder de riem voor alle vaders en moeders die zichzelf af en toe wel de haren uit het hoofd kunnen trekken (en anders wel die van hun kinderen!)

  1. Je bent een held voor je kinderen. Echt. Je bent de held die desnoods een tandje harder loopt, de draak bestrijdt en de uitdagingen aangaat voor je kinderen. Af en toe een keer straffen maakt dat alleen maar meer waar. Niet minder. 
  2. We worstelen allemaal. Elke ouder. Overal. We vragen onszelf allemaal af of we het wel goed doen. En we willen ook allemaal wel eens opgeven. Houd de goede tijden in gedachten, en als je door moeilijke periodes gaat, bedenk dan ‘ook dit gaat weer voorbij’. 
  3. De humor van dingen inzien zal je misschien niet altijd helpen, maar het voorkomt wel dat je gek wordt. Of misschien is het andersom. Hoe dan ook, zoek naar de humor en omarm het gekke. Lachen is een reddingsboei! 
  4. Je zult elke dag het gevoel hebben dat je iets verkeerd hebt gedaan. Omdat je bijvoorbeeld ongeduldig was. Of iets verkeerd hebt ingeschat. Of te streng bent geweest. Of juist te toegeeflijk. Misschien zat je echt fout. Bied dan je excuses aan. En daarna: wat dan nog? Laat het los. Echt. Laat het gaan. 
  5. Het idiote, het huilen, de knuffels. Het geschreeuw, het schattige, de schrik. Het papierwerk, de magie, de puinhoop. Het hoort er allemaal bij. En het is allemaal de moeite waard. 
  6. Het gezin is prachtig. Zelfs als het niet perfect is. En dat is het nooit. Echt niet. 
  7. Aan het eind van al je geregel, aan het eind van je geduld, aan het eind van de perfectie, sterf je aan jezelf. En dan herrijst de liefde weer uit de as. Het is beroerd. En dan gaat het weer beter. En dan gaat het weer beroerd. Maar steeds komt liefde weer overeind. 
  8. Je zult nooit spijt hebben van je ouderschap. Met uitzondering van die tientallen piepkleine momentjes waarop jij je afvraagt of je er stiekem misschien niet toch een heel klein beetje spijt van hebt. Maar over het algemeen, nooit. En dat grote geheel is wat uiteindelijk telt. 
  9. Ouderschap is als het beklimmen van de grote berg. Zoek naar een basiskamp. Dat is waar je uitrust, andere klimmers ontmoet, weer bijtankt en nieuwe energie opdoet. Dat basiskamp maakt het klimmen mogelijk. 
  10. Je staat er niet alleen voor in deze vreemde, uitgestrekte, oceaan van het ouderschap. Zelfs niet in het donker van de nacht. Je bent niet alleen. Heus. 
  11. Kinderen kennen de weg naar het magische en ze geven je een gratis kaartje om mee te gaan. Adem de magie in zo lang als je kunt, want de kans is groot dat datzelfde kind binnen een minuut in zijn broek poept. 
  12. Er is een heel dunne grens tussen genieten van de chaos en nauwelijks overleven. Eigenlijk is er helemaal geen grens tussen die twee. Het loopt allemaal door elkaar. Die ‘dunne grens’ is onzin. 
  13. Als je goed oplet, leren je kinderen je hoe je voluit kunt lachen, voluit kunt liefhebben voluit kunt leven. Ze zullen trouwens ook al je spullen ruïneren. 
  14. Elk aantal kinderen is veel kinderen. 
  15. Let op de blijdschap. Die vind je midden in de drukte. Of in het belachelijke. Of terwijl hij het in zijn broek doet. Zo werkt dat met blijdschap. Die vind je middenin van alles. Het is totaal onvoorspelbaar. En het overkomt je op momenten dat je het niet verwacht. Net als overgeven en diarree, maar dan leuk. 
  16. Je zult het vreselijk verprutsen en het allemaal verkeerd doen. Vergeef jezelf. Vraag je kinderen om je te vergeven. Geef een voorbeeld van veerkrachtig mislukken. Een voorbeeld van de kunst van de liefde – zowel van jezelf te houden als anderen lief te hebben.Niemand doet dit ouderschapsding meteen de eerste keer helemaal goed. De laatste keer trouwens ook niet. Of de tijd ertussen. Laat je kinderen zien hoe het is om door te gaan nadat iets verkeerd ging. Dat is een prachtig geschenk om hun te geven. 
  17. Kinderen zijn moeilijk, walgelijk, verwarrend en geweldig. Net als jij. 
  18. Ouderschap houdt je een spiegel voor. Dat kan angstaanjagend zijn. Het kan je breken. Maar het zal je ook weer opbouwen, en dan zul je sterker zijn dan je ooit voor mogelijk had gehouden. 
  19. Balans is een mythe. Bij ouderschap loop je niet over een evenwichtsbalk, het is een dans. Streef naar ritme in plaats van evenwicht, en vertrouw jezelf genoeg om je te kunnen aanpassen aan de steeds veranderende muziek. 
  20. Ja, je zult van die dagen hebben waarop jij je afvraagt waar in vredesnaam die georganiseerde jij bent gebleven. Ja, je zult op de vloer van de ingang van de supermarkt zitten met een kind dat om zich heen slaat, blèrt en schreeuwt. Ja, er komt een dag waarop jij je kind toeschreeuwt dat de hond geen servet is en dat hij zijn plaspotje moet neerzetten. En als je al die dingen niet letterlijk doet, dan figuurlijk. En ja, je zult ook je kind heen en weer wiegen en zeggen dat je van hem houdt en dat hij veilig is bij je en dat je niet weggaat, zelfs als zal hij jou op een dag verlaten. Dat is ouderschap.Het is tragisch en triomfantelijk. Rommelig en magisch. Heilig en spectaculair. En het is, altijd, absoluut de moeite waard.

Volg Beth Woolsey op Twitter: www.twitter.com / Beth_Woolsey