Schrijven: zingen zonder muziek

Tijdens het strijken zette ik een cd aan van Andrea Bocceli. Al snel draaide ik het volume iets harder. De rillingen liepen me over de rug bij het luisteren van Vivo per lei. Geen idee wat hij zong (ik versta geen woord Italiaans), maar ik was het helemaal met hem eens. Zijn uithalen - van wanhoop? van liefdesverdriet? - waren de mijne, zo deed zijn lied me met hem meevoelen. Opnieuw besefte ik dat taal meer is dan alleen woorden. Met taal zeg … [Lees meer...]